Sentetik Elmas Üretim Teknikleri - HPHT

Sentetik elmas üretiminde kullanılan ilk teknik HPHT yani yüksek basınç yüksek sıcaklık yöntemidir. Bu yöntemin çalışma mantığı elmasın doğal oluşum koşullarındaki basınç ve sıcaklığı yapay bir ortamda sağlamaktır. Elmas tohumu denilen, işleme hazır hale getirilmiş bir elmas parçası ile karbon içeren başka bir madde hidrolik basınç ve yüksek sıcaklıkla işleme tabii tutulur. Bir çözücü yardımıyla karbon içeren metaldeki karbonlar ayrıştırılır ve sıcaklıkta hazır hale gelmiş olan elmas tohumuyla birleşmesi sağlanır. Böylece elmas tohumu git gide büyür ve istenilen seviyeye gelene kadar bu işlem devam eder.

HPHT tekniğiyle üretilmiş elmaslar

HPHT yöntemi ile karbon kafeslerindeki hatalarda giderilebilmektedir. Karbon dizilimindeki boşluklar ve kusurlar elmasta renklenmeye neden olabilmektedir. Literatürde bunlara renk merkezi denilir. Elmasın arzu edilen saf beyaz hale gelebilmesi için HPHT yöntemi ile karbonların dizilimi yeniden sağlanabilmektedir. Haricen farklı renklere de dönüştürülebilir. Yapılan işleme HPHT denilmektedir yalnız HPHT sentetik elmas ile HPHT renk muamelesinin karıştırılmaması gerekir.

HPHT yöntemiyle pırlantalar arzu edilen beyazlığa dönüştürülebilir

Pırlantalar sertifikalandırılırken renk muamelesi yapılıp yapılmadığı da incelenir. Saptanan bir işlem varsa renk kısmına şu an bulunduğu sınıf yazılır ve bir işaret bırakılır. Sertifikanın alt kısmında da bu işaretin açıklaması yer alır. 

HPHT renk muamelesi saptanan pırlantanın GIA sertifikası

Her ne kadar daha güzel bir görünüme kavuşsa da doğallığıyla oynandığı için maddi olarak değer kaybeder.

HPHT elmas üretim tekniği

Pırlanta eğitimlerimize katılmak için başvuru formundan veya egitim@sinapirlanta.com mail adresinden bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Elmasın Oluşumu

• Elması Tanıyalım

Elmas; karbon modifikasyonlarından biridir. 1772’de Fransız kimyacı Antonie Lavoisier, elması yakıp yalnızca karbondioksit gazının çıktığını gördüğünde elmasın saf karbondan oluştuğu kanaatine varmıştır. 1797’ de ise İngiliz kimyacı Smithson Tennant bu deneyi tekrarlayıp ayrıntılayarak yanan elmas ve grafitin aynı miktarda gazı serbest bıraktığını gösterdi. Böylece elmas ve grafitin kimyasal denkliği keşfedilmiş oldu. İkisi de saf karbondan oluşmaktadır, onları birbirinden ayıran özellik ise karbonlar arasındaki bağ türüdür. Grafitte karbonlar iyonik bağ kurarken elmasta kovalent bağ görülmektedir, bu da elmasın daha sert ve dayanıklı olmasına neden olur.

Karbonların elmas yapısına gelmesi için yüksek sıcaklık ve yüksek basınç gerekmektedir. Bu yüzden üst manto sınırında yer kabuğunun altında oluşur. Yeryüzünün yaklaşık 150 kilometre altında magmadan aldığı yaklaşık 1200℃ sıcaklık ve yer kabuğunun uyguladığı yaklaşık 60 tonluk basınçla birleşince; elmas oluşabilmektedir. 

Elmasların oluşum yaşının 1 milyar ile 3 milyar yıl arasında olduğu düşünülmektedir. Dünyada bulunan elmasların hepsi yer kabuğunun altında oluşmaz. Gök taşlarının da karbon içerdiği, dünyamıza düştüğü bölgelerde de elmas tespit edildiği bilinmektedir ve bunların atmosferimize girişi esnasında maruz kaldığı basınç ve sıcaklıktan diğer pek çok elementi yakarken, karbonlar elmas yapısına geçebilmektedir. Ancak bunlar genelde 1 milimetreden bile küçüktür.

Pırlanta eğitimlerimize katılmak için başvuru formundan veya egitim@sinapirlanta.com mail adresinden bizimle iletişime geçebilirsiniz.